"Iedereen is bang van SKVééé!"

Aflevering 18, 2e jaargang, 18e speeldag (02.03.2003)

Merendree - SKV : 0 - 2


Beeld het u in, waarde lezer, aan de horizon doemen enkele reuzen op: Zeveren A, Drongen ’97 en last but not least Leerne. Ze naderen met gestage pas en een afgrijselijke stank waait ons tegemoet. Maar alvorens de gruwelijke strijd met deze afzichtelijke monsters kan worden uitgevochten diende het orakel geraadpleegd te worden. Want was SKV nog wel in staat een eendrachtige vuist te maken? Frekie, verslaggever van dienst, had zich de avond voor de wedstrijd tegen Merendree laten bedwelmen door middel van een reeks geestesverruimende dranken, teneinde in staat te zijn ‘in de waarheid te leven’. Hij was daar met glans in geslaagd en was de onpeilbare diepte der wijsheid ingedoken. Alleen jammer dat hij er zich de dag nadien niets meer van herinnerde… En dus moest de match tegen Merendree afgewacht en vooral: gespeeld worden. En wat bleek? Eindelijk, eindelijk stonden de reserven van Vinderhoute nog eens als een rots in de branding. Een degelijke wedstrijd was het gevolg, alsook een verdiende, sobere overwinning voor SKV gepaard gaande met constant veldoverwicht. Bovendien kwamen de reserven nooit echt in de problemen, wat het beste doet verhopen voor de komende barre tijden waarin de strijd tussen het Licht en het Duister wel eens een nooit gezien hoogtepunt zou kunnen bereiken.

 

Bij aankomst op het ‘vliegveld’ van Merendree dook de verslaggever van dienst meteen de kantine in. Een stevige kop koffie kon misschien het geheugen weder op gang brengen. De vorige avond had hij immers duidelijk een blik in de toekomst geworpen, tis te zeggen: hij had alle mogelijke oorzaken onder de loep genomen om zo de eenheid van de gevolgen te kunnen overschouwen. Voorwaar geen vanzelfsprekende opdracht. Het risico om tot waanzin te vervallen is levensgroot en je kan maar beter ‘Frekie’ heten voor je aan zoiets begint. Enfin, de oorlog in Irak zou losbarsten, maar om dat in te zien hoefde je geen genie te zijn. Neen, wat zou SKV er de komende wedstrijden van bakken, dat was andere koek. Om heel eerlijk te zijn: de verslaggever van dienst wist het niet (meer). Als steeds keek hij dan ook uit naar de tekenen. Maar er vlogen geen troepen eenden en ganzen, uit wiens opstelling één en ander zou kunnen worden afgeleid, over het veld, zo stelde hij al turend uit het venster vast. Sammeke was hem aan de toog komen vervoegen en deelde de angstaanjagende onzekerheid omtrent de toekomstige ontwikkelingen. Om toch maar de onheilspellende stilte te doorbreken begon Sammeke over zijn lang vervlogen jeugd te verhalen. De eerste voetbalstappen had de man gezet op het veld van Merendree, zo bleek. Was dat geen teken, tobde Frekie, betekent dit niet dat iemand als Sammeke onbewust het juiste kamp had gekozen, met name de SKV-stal? Niet onwaarschijnlijk, maar helemaal zeker kon men daar niet van zijn. Raadsels, eens te meer raadsels. Wat of wie kon duidelijkheid verschaffen? In ieder geval niet Pietie, die als eerste het veld opstormde om zich op te warmen en in zijn poging een bal te controleren meteen tegen de vlakte ging. Neen, die wedstrijd tegen Merendree dat zag de verslaggever niet goed zitten. Zou de titel hier reeds uit handen worden gegeven?

 

Teneinde de SKV-troepen aan te moedigen kleedde de verslaggever van dienst zich snel, bestelde een volgende kop koffie (het geheugen was nog niet bijster goed in gang geschoten) en toonde –met de tas koffie in de hand- hoe het moest. De bal werd gejongleerd dat het een lust voor het oog was, zonder één druppel te morsen. Verbijstering en bewondering alom (hoewel sommigen dan weer niet verbaasd waren: hetzelfde trucje en zelfs straffer had hij ooit uitgehaald met een pint bier waarop een stevige schuimkraag blonk) en uiteraard kon Totti dat niet verkroppen. Hij besloot een poging te wagen de tas koffie uit de vaste hand van Frekie te sjotten en hij trof raak. Goed, prima, zo dacht Frekie, wanneer Totti zoiets kan dan zijn wonderen – hoe toevallig ook – nog niet de wereld uit. Laat de match beginnen!

 

SKV begon goed aan de wedstrijd. Tsjoep had weder eens plaats genomen in het hart van de defensie en zijn kalmte en rust (niet te verwarren met traagheid) straalde over op de andere verdedigers. Pietie stond stevig in zijn schoenen en kwam in duels tussen alsof hij de vorige week 90 minuten aan een stuk niet anders had gedaan. Veggie trok zoals vanouds zijn slag en zette meermaals een snedige aanval op, net als Rutjes die op gezette tijdstippen goed inschoof. Bjorn bleef alert en kwam indien nodig gevat tussenbeide. Dat zat dus snor, dat verdedigende compartiment, en de toeschouwers haalden al iets opgeluchter adem. Ook het middenveld kwam goed uit de verf en, in tegenstelling tot de laag van de bank waarop de sterspelers van SKV zaten, gingen ze niet af. Den Besten bleek al gauw goed in de wedstrijd te zitten en was alomtegenwoordig. Kenny verdeelde enthousiast het spel en Josy en SuperMario dweilden de flanken onafgebroken af. En vooraan?, zo vraagt u zich ongetwijfeld af. Flits en Horst bewezen een complementair aanvalsduo te zijn. Horst vroeg de bal goed op, schermde die nog beter af en legde het ronde ding af en toe panklaar voor inlopende spelers. Flits bleek opnieuw richting bloedvorm te groeien want hij zette meermaals stevig door, recupeerde moeilijke ballen en behield een nuchter overzicht. Maar de eerste goal bleef vooralsnog uit. Tot Kenny het na een halfuur welletjes vond, de bal in één tijd op de slof nam en de bal de netten van Merendree beroerde. Opluchting alom! Nu was het zaak om de voorsprong niet meer uit handen te geven. Maar dat was buiten Tsjoep gerekend. Die begon zich te vervelen en leidde daaruit af, volgens een nog niet nader beschreven logica, dat hetzelfde gold voor de toeschouwers. Hij besloot daar iets aan te doen en voerde enkele gewaagde acties uit die grandioos mislukten. Raul legde deze acties voor eeuwig vast in het nieuwe woord ‘tjoeballen’. De ongeschreven wet dat het leven slingert van verveling naar verdriet en omgekeerd (en dit tot het einde der tijden) werd dus ook aan Tsjoep geopenbaard en op een niet mis te verstane toon riep succescoach Vinnie zijn sluitstuk (bedoeld wordt dus Tsjoep, de ‘laatste man’) ter orde. SKV besefte dat het zich niet in slaap mocht laten wiegen of het heft uit handen laten nemen en haalde de rust zonder verder meer in de problemen te komen.

 

Na de rust nam een gretige Totti plaats naast Den Besten op het middenveld. Hij vroeg de ballen goed op, maar raakte vaak in verwarring bij gebrek aan koffietassen als target. Al te vaak gingen de passes de verkeerde kant uit, maar Totti bleef draven zonder zagen. Het is koffiedik kijken uiteraard, maar de man loopt geprikkeld genoeg om SKV in de laatste wedstrijden naar de overwinning en de titel te leiden. Zoiets zag ook Den Besten en hij bleef, onbevreesd voor welke concurrentie ook, zijn beste beentje voorzetten (jammer dat hij die bal nooit zo goed kan voorzetten). Den Ouwen was zijn spitsbroeder Pietie komen vervoegen in de mandekking (Merendree besefte dat ze de toelevering van hun spitsen nu wel helemaal mochten vergeten) en Veggie kon zich helemaal uitleven op het middenveld. Net als SuperMario bleek hij onvermoeibaar te zijn en de stragie om de directe tegenspeler op het grote veld murw te lopen bleek te werken. SuperMario kreeg zelf een kersverse tegenstander met wie hij zich nog eens kon meten in de korte en lange afstand.

 

SKV was af en toe dicht bij de tweede en verlossende treffer, maar het duurde tot de 63ste minuut voordat de supporters opgelucht konden ademhalen. De verslaggever heeft geen flauw benul hoe dit tweede doelpunt tot stand kwam (hij was vindevogeltjes aan het pesten), maar de goaltjesjager beschreef het hem bijzonder plastisch: “Flits werd vanop rechts aangespeeld, huppelde een eerste man voorbij, strompelde een tweede man voorbij en zette voor. Een zeer atletische Rutjes plukte de bal hoog uit de lucht en de bal stuiterde perfect voor de voeten van Den Besten die zich in de handen wreef, niet twijfelde en meteen uithaalde. De bal verdween vervolgens, niettegenstaande een duikende keeper, tussen hand en deklat fraai in doel.” Tussen hand en deklat, u leest het goed. Dit wordt dan ook de titel van de biografie van Den Besten die stilaan een echte legende wordt in SKV-kringen. Het is nog wachten op de komst van James die dat boekje wel even zal opendoen en schrijven (meteen is ook zijn Grote Verdwijning opgelost), en als alles goed loopt is het vanaf juni te koop in de betere boekhandel. Op het kampioenenbal zal Den Besten een signeersessie verzorgen.

 

Frekie en Zjama mochten de overwinning tenslotte volledig veilig stellen. Zjama was nog wat ongelukkig in de combinaties maar stoomt duidelijk zich klaar voor het betere werk. Frekie herinnerde zich plots zijn blik in de toekomst, besefte dat het 0-2 zou blijven en dolde dan maar, tot groot jolijt van het publiek en onder het goedkeurend oog van de hoofdtrainer, met directe tegenstanders én eigen ploegmaats.

 

Na het laatste fluitsignaal weerklonk eindelijk nog eens op overtuigende wijze het SKV-clublied. Het heeft lang geduurd, maar SKV bewees klaar te zijn om dit lied op elke wedstrijd die nog komt te laten bulderen over bergen en steden. Niet helemaal duidelijk was of we de wedstrijd tegen Zeveren B wel behoorden in te halen. De meningen waren verdeeld en de beste strategie werd nog niet echt duidelijk verwoord. Maar ongetwijfeld wordt die tactische bespreking volgende week voortgezet. U discussieert toch mee?

 

Tactisch plaatje:

 

 

 

Bjorn

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tsjoep

 

 

 

 

 

 

 

 

Pietie

 

Veggie

(’70 Zjama)

 

 

 

 

 

 

 

 

Rutjes

 

 

 

 

 

 

 

 

Super Mario

 

 

 

den Besten

 

Kenny

(’45 Totti)

 

 

Josy

(’45 Den Ouwen)

 

 

 

 

 

 

Flits

 

Horst

(’70 Frekie)

 

 

 

 

 

 

Oscar van de wedstrijd: gaat naar ‘het collectief’. Zelden overtuigde dit seizoen het geheel van SKV. Al te vaak werden wedstrijden op de valreep, met meeval en persoonlijke acties gewonnen. Maar tegen Merendree stond nog eens een degelijk blok op het veld. Indien op dezelfde wijze de komende wedstrijden worden aangepakt, dan is het behalen van de titel geen illusie maar realiteit.

 

Oscar-overzicht:

 

James

3

den Besten

2

Tsjoep

2

Bjorn

1

Pietie

1

Shrimp

1

Veggie

1

Matthias

1

Vinnie

1

Totti

1

Raul

1

Kenny

1

Den Ouwen

1

Het Collectief

1

 

 

De scherpschutters:

 

Flits

11

den Besten

10

Totti

8

Kenny

6

Horst

5

Bobke

4

Super Mario

3

Veggie

3

Tsjoep

2

Shrimp

2

Dennis

2

Raul

2

Pietie

1

Vinnie

1

Frekie

1

den Ouwen

1

TOTAAL :

62

 

 

Volgende keer, in aflevering 19 (indien Veggie aflevering vier schreef tenminste)  van “Iedereen is bang van SKVééé!”: wordt er weder collectief gedomineerd door SKV? Zal Tsjoep zich verzoenen met de Grote Verveling? Krijgen de reserven een gratis exemplaar van de biografie van Den Besten? En bovenal: wordt de wedstrijd tegen Zeveren B ingehaald of niet? U leest het in het volgende verslag, u komt het ter plaatse meemaken of u vraagt het aan Frekie als u hem de avond ervoor tegen komt op café!

 

Afspraak op zondag 9 maart 2002, om 10 uur op het veld van Zeveren, voor Zeveren A - SKV.

 

 

Frekie

4 maart 2003