---

"Iedereen is bang van SKVééé!"

Aflevering 6, 2^e jaargang, 6^e speeldag (06.10.2002)

St-Denijs - SKV: 1 - 2

---

Met de hakken over de sloot. Veel meer kan er over de wedstrijd tegen St-Denijs niet gezegd worden. Tenzij je Frekie heet natuurlijk. Dan schrijf je daar twee bladzijden over vol. Maar laten we vooral onthouden dat de supporters achteraf heel vriendelijk en beleefd (want zo zijn ze) vroegen om toch alsjeblieft nooit meer zo’n slechte partij te spelen. Volgende week hebben de reserven dus iets goed te maken. En dat komt mooi uit, want er staat een topper op het programma. Met name de wedstrijd tegen Nazareth-Eke. Supporters, laat den SKV dus niet vallen na een mindere prestaties en bovenal: Den Besten beloofde reeds een tournée générale.

Een schoonheidsprijs viel er afgelopen zondag niet te winnen. Dat was al duidelijk wanneer de gezichten van Tsjoep en Flits opdoken met kleine, rode oogjes erin. Even vreesden we voor een epidemie, maar gelukkig bleek er een deftige uitleg te zijn: te diep in het glas gekeken. Diegene zonder katerervaring op zondagvoormiddag werpe de eerste asperinetablet. Josy misschien? Maar de afstand was te groot om goed te kunnen mikken. De man lag immers lekker in bed te Vinderhoute. Onder het motto ‘beter met mijn vriendin dan met een stevige griep onder de lakens’ en vooral ‘beter met een kater in bed dan op het voetbalplein’ had Josy, wanneer enkele medespelers hem zachtjes uit het bed kwamen lichten, de nu reeds legendarische woorden uitgesproken: ‘ZEG DAT ZE WEGGAAN!’ Waar gaat dat eindigen met onze Josy? Bedenk hierbij dat de man nog minstens veertig jaar zal leven. Troost u, die hoeft hij niet allemaal in Vinderhoute door te brengen. Boze tongen beweren dat Josy zich spaarde om in de namiddag naar het spel van vrouwelijk schoon te fluiten, maar waar halen ze dat nu weer?

Doch we hadden het over de schoonheid en dan behoort er niet over Josy gesproken te worden. Ook het veld lag er niet al te best bij en liet reeds vermoeden dat SKV haar wervelend combinatievoetbal moeilijk zou kunnen etaleren. En dan dook die scheidsrechter op… Neen, een schoonheidsprijs was er niet bij, dat was het minste wat we kunnen zeggen. Maar hoe zat het met de stemming in de groep? Dat heeft weinig met schoonheid te maken, dus laten we het even over Bobke hebben. Die poogde de sfeer erin te houden. Jaja, hij zou straks wel even tonen wat hij bedoelde met een ‘beslienssende actie’. En met hem en zijn knappe vriendin ging alles goed, dankuwel. Maar bovenal ging er geen dag voorbij dat hij niet aan Veggie moest denken. Miste die zijn vriendin niet ‘iel ard’? Veggie zat duidelijk met zijn gedachten elders (bij de wedstrijd, zoals het hoort) of hij luistert nooit echt naar den Bob, dat kan ook, want hij antwoordde dat hij blij was aangezien hij niet graag in het nat dook. Die blijdschap bleek hoofdzakelijk verband te houden met het feit dat Mathias in de goal stond en dat hijzelf niet als Chinese vrijwilliger moest aantreden. Maar goed, het was een dag vol misverstanden, dat zou even later op het veld niet anders zijn.

SKV probeerde zoals altijd het heft in handen te nemen. Dat lukte weliswaar aardig, maar een degelijke combinatie was er niet bij. Slechte controles en verkeerde passes alom. Neen, het bleek al snel dat het het dagje van Vinderhoute niet zou zijn. Want wanneer St-Denijs eens uit de hoek kwam, deden ze SKV toch wel pijn (en dat mocht allemaal van de scheidsrechter). Bovendien was SKV voor het eerst niet verzekerd van een brede kern. Horst en KineJo waren aangesteld als jokers die een eventuele mindere dag van bepaalde spelers konden goedmaken. Maar Stars, Dennis, Totti en Shrimp waren niet van de partij. En dan zou Den Besten in de rust het schip nog verlaten omdat hij naar de cinema moest (ooit zo’n flauw excuus gehoord?).

Het middenveld van SKV deed verwoede pogingen om swung in het spel te krijgen. Maar tevergeefs. Frekie en Den Besten liepen achter de feiten aan en de flanken, Tsjoep en Super Mario, kwamen niet echt uit de verf. Op een schaarse goede pass verkeek Tsjoep zich bovendien. Hij miste zijn schot en bleef stilletjes liggen op de grond. En de lezer weet het, wanneer Tsjoep niet brullend tegen de vlakte gaat, is er stront aan de knikker. En jawel, hij diende met een blessure naar de kant. Dat uitgaan de avond ervoor, dat is niets meer voor een man op leeftijd. Dat weet hijzelf nu ook, maar wat koopt hij ervoor? Het lot kan toch ironisch zijn, dat is wel het minste wat we kunnen zeggen. Tsjoep leidt weken een ascetisch leven omdat hij een ‘gezonde periode’ in zijn bestaan inlaste, maar nog geen week erna zit hij met een kater én een blessure… Hopelijk wordt het geen nieuwe lijdensweg, anders kan u zijn kunsten pas binnen tien jaar bij de veteranen bewonderen. Enfin, alle gekheid op een stokje, SKV zal noodgedwongen een belangrijke pion moeten missen de komende weken. Veggie schoog naar de linkerflank en Frekie ging een rij naar achteren, wat betekende dat Bobke in het middenveld ‘beslienssend’ ging optreden.

En kansen? Tja, wat kan de verslaggever zeggen. Hij kan zich wat halve kansjes voor de geest halen en een iets grotere voor Flits, maar veel zaaks was het allemaal niet. Ook bij St-Denijs was dit zo, maar die voelden niet de behoefte om het spel te maken. En dan zit je uiteraard in een comfortabele positie. En zo kom je ook op voorsprong… Mathias werd aan zijn lot overgelaten en werd door een Denijs-spits onder druk gezet. De weggetrapte bal belandde in de voet van een andere Denijser en die lobde de bal net over Mathias in doel. 1-0. Tja, en bijzonder jammer voor Mathias die een perfecte match aan het keepen was. Niet evident voor een jeugdspeler om met zulke oude rotten (of ‘rotte Ouwen’, Vinnie en Pietie??? Waar niet mee gezegd is dat de verdediging iets te verwijten viel, het gaat uiteraard om de woordspeling) te moeten spelen. Mathias is duidelijk ‘een keeper op de groei’ ingehuurd. Er valt dus een bal over te lobben, dat is waar, maar we onthouden toch vooral een zeer degelijke prestatie en bovendien nog een groeimarge. Jaja, de toekomst van de eerste ploeg is verzekerd. Dat de reserven een ‘no future’-groepje zijn dat is reeds lang geweten.

In de rust werd er opgeroepen om voor de overwinning te vechten. Een duidelijke boodschap die de reserven ook in de praktijk brachten. Er werd heel wat agressiever en alerter gespeeld. En St-Denijs werd eindelijk deftig onder druk gezet. Bovendien had Den Besten besloten om eindelijk eens prioriteiten te stellen in zijn leven, en hij negeerde de orders van vrouwlief en bleef op het veld. Hij meende het verschil te kunnen maken, al was het maar het kleinste verschil (Raul was er beter bij geweest, maar kom). De anderen lieten hem maar in de waan, al was het maar om donderdag op training te horen hoe Den Besten de deegrol tegen het hoofd had gekregen. Er wordt veel te weinig gelachen in het leven, dat is geweten.

Den Besten lag in ieder geval aan de basis van de eerste goal. Een compleet mistrapte corner (op klassieke wijze niet van de grond gegaan) werd door alle spelers van SKV en St-Denijs gemist en belandde zowaar aan de tweede paal. En wat onmogelijk is voor de meeste stervelingen dat is gewone kost voor Bobke. Als een duiveltje uit een doosje sprong hij uit de massa en maakte een ‘beslienssende actie’. Zo, dat wisten we ook weer. Een lullige bal op nog lulligere wijze in het doel ‘trappen’, dat is dus een ‘beslienssende actie’. Uw woordenschat is hierbij uitgebreid. Neen, geef ons dan maar een normale, snoeiharde trap tegen het leder. Zoals Horst bijvoorbeeld. Enkele minuten voor tijd (ik weet het ik ga wel heel snel, maar ik moet nog een uiteenzetting (in tengels) voorbereiden en de middagpauze zit erop) versierde Frekie een vrije trap (hij was uit vermoeidheid gevallen) en Horst schoot die doodleuk maar perfect en keihard in de linker winkelhaak en wel van enkele meters buiten de grote baklijn. Een wereldgoal, zelden gezien op provinciale velden (hetgeen de dag van de supporters alsnog goedmaakte). Hiep hiep hoera en iedereen blij, want de drie punten gingen dan toch naar SKV. Eigenlijk wel verdiend op basis van de tweede helft, maar fraai was het allemaal niet. Volgende week beter, zullen we maar besluiten. Vermelden we volledigheidshalve nog dat KineJo een opmerkelijk debuut maakte. Zonder enige training bereikte een hoog spelniveau (of lag dat aanhet lage peil van de overige spelers?). Tenslotte werd op het laatste nog een gevaarlijke hond opgemerkt op het voetbalterrein, maar dan besloot de scheids dat het wel welletjes was geweest en hij floot tot opluchting van groot en klein af.

O ja, Den Besten had nog een doelpunt gemaakt met het hoofd. Maar dat werd afgekeurd. Ik vermeld dit omdat hij er anders donderdag over begint en zondag erover verder doet, en vergeet te tracteren.

Tactisch plaatje:

	Mathias
	Vinnie
Pïetie		Den Ouwen
	Veggie
Super Mario	Frekie	Tsjoep (35' Horst)
	Den Besten (45' KineJo)
Flits		Bobke (77' geel - Pittbull)

Oscar van de wedstrijd: gaat naar Mathias. Speelde een uitstekende wedstrijd. Alert in het doel en goed meevoetballend. Liet zich niet afschrikken door lelijke mensen die veel lawaai maken. En bovenal: miste een penalty. We hebben er een nieuwe reserve bij, mannen! Schenk ze vol (op Den Besten zijn kosten).

Oscar-overzicht:

Bjorn	1
den Besten	1
Pietie	1
Tsjoep	1
Shrimp	1
Veggie Mathias	1 1

De scherpschutters:

Flits	5
Bobke	3
den Besten	3
Totti	3
Tsjoep	2
Super Mario	2
Shrimp	2
Horst	2
Denis	2
Pietie	1
Vinnie	1
Veggie	1
TOTAAL :	27

Volgende keer, in aflevering 7 (indien Veggie aflevering vier schreef tenminste) van “Iedereen is bang van SKVééé!”: wordt er weder wervelend gecombineerd door SKV? En wordt er gewonnen? En tracteerde Den Besten? Voor de verandering eens eenvoudige vragen, maar niet minder belangrijk. Want er komen spannende wedstrijden tegen topploegen. Binnen enkele weken zullen we al veel meer kunnen zeggen over die ‘titelambisie’ van SKV…

Afspraak op zondag 13 oktober 2002, om 10 uur op het veld vanVinderhoute, voor SKV –Nazareth-Eke.

Frekie

9 oktober 2002