reserven_versl

"Iedereen is bang van SKVééé!"

Aflevering 2, 2^e jaargang, 2^e speeldag (08.09.2002)

Zeveren – SKV : 2 - 5

‘En als we winnen, is dat zonder penalty.’ Dat is het lied dat na afloop weergalmde over de Zeverse velden. Een onverlaat waagde het om het SKV-lied (‘Iedereen is...’) in te zetten, maar erg ver droeg dit geluid niet. Althans niet tot in de harten van spelers of supporters, laat staan dat het de rechtstreekse titelconcurrenten zou bereiken. Komt tijd, komt raad, zegt men, maar men zegt zoveel. In ieder geval komt Totti, die als geen ander het clublied kan aanheffen. En dat blijkt nodig te zijn. Want, beste Totti, laat u niet misleiden, de eindstand (2-5) roept opnieuw de illusie op dat er afgelopen zondag geen tegenstand te bespeuren viel. Wie deze illusie (en enkele andere, alles aan dezelfde prijs) wil kwijtspelen, hij/zij leze onderstaand verslag.

Hoe vreemd is het de verslaggever te moede. Op de kop af een week geleden sprak hij de hoop uit dat de verstandhouding, het spelpeil en de resultaten in een causaal verband hand over hand zouden toenemen. Wie schetst zijn verbazing wanneer hij hoorde van afgelopen donderdag? Na de training belandde Pietie in een hevige discussie met Den Besten. Over één zaak waren ze het eens: het vervroegde aanvangsuur van de training staaft het voornemen om deemoedig een drankbonnetje per training aan het bestuur te vragen. Want hoe vroeger de training begint, hoe vroeger ze gedaan is, hoe vroeger de reserven in de kantine zitten, hoe meer ze verteren, hoe meer de kas van Vinderhoute gespijsd wordt, hoe meer de democratische eis om een billijke verdeling van de middelen aan kracht wint. De logica zelve. En dan kom je uiteraard op het terrein van Pietie. Die op zijn élan doorging en vroeg waarom Den Besten tijdens de wedstrijd tegen Bellem naar links ging terwijl vanuit de verdediging (die de toestand op het plein beter overschouwt) ‘naar rechts’ werd geroepen. Den Besten bleef het antwoord schuldig en in plaats dat er eendrachtig besloten werd dat de werkelijkheid niet logisch is, werd er verder gebakkeleid. Goed, waarschijnlijk is er wel een logische verklaring (Den Besten dagdroomde dat hij de Oscar in ontvangst mocht nemen van de Elsjes), maar moet dat altijd zo expliciet gezegd worden? En waarom wordt daar zo irrationeel op gereageerd? Heerst er, laat het ons eens hoogdravig formuleren, geen ‘vrijheid, gelijkheid en broederschap’ onder de reserven van Vinderhoute?

En wat kan het iemand schelen? Waarom zou het er in Vinderhoute anders aan toegaan dan in de rest van de wereld? Maar laat nu juist, nog geen uur voor aanvang wedstrijd, de verdeeldheid (de Oude Slang) opnieuw de kop opsteken. De spelersgroep verzamelde op het thuisterrein en iets voor negen zette de caravan zich in een vliegende vaart in beweging richting Zeveren. De eerste auto’s raasden aan een moordend tempo en de achterste waren nog niet vertrokken... Welk sociaal gedachtegoed lag hieraan ten grondslag? En dan zwijgen we nog over het gebrek aan aandacht voor de natuurpracht. Het landschap van Cyriel Buysse trok aan het oog voorbij, maar wie zag in zijn verbeelding de schaars geklede, blonde biervriendinnen die de koeien molken? Frekie, dat spreekt. Op het toppunt van zijn fantasie stopte hij dan ook om zijn medespelers op dit idyllisch tafereel te wijzen. De Kleine Generaal, Pietie, Zjama en Josy konden dit naar waarde schatten. De rest van de spelersgroep vloog verder over de Vlaamse wegen onder het motto ‘we mogen 90 kilometer per uur rijden, dus we rijden 90 kilometer per uur’.

Een lange inleiding, zo merkte de kritische lezer reeds op, maar met een bedoeling. Wie kon immers garanderen dat er op het voetbalveld met meer eendracht zou worden opgetreden? Akkoord, er was een optie: een willekeurige zondebok aanduiden, met pek en veren inwrijven en zo het maïsveld insturen. Maar wie zou er dan in de goal staan?

Onder een ongelukkig gesternte werd er om 10 uur stipt afgetrapt. SKV nam meteen het heft in handen. Niet zo onstuimig en ondoordacht als de week ervoor, maar met niet minder veldoverwicht. Vinderhoute controleerde de ganse eerste helft het spel en wachtte ditmaal geduldig op de eerste goal. Flits kreeg in de tweede minuut reeds op aangeven van Super Mario een eerste kans maar zijn schot belandde pal op de doelman. Even later probeerde Den Besten het op zijn beurt, maar zijn poging miste kracht. Geen paniek, zo hadden de spelers verleden week geleerd. En zo hadden ze het ook aan Johan Lejeune (‘Dennis’, wat voor een bijnaam is dat nu weer?) doorverteld. Die gaf dan ook een rustige terugspeelbal op James, die mooi in de loop van één van de gevaarlijke spitsen van Zeveren terecht kwam. James keek de aanvaller recht in de ogen en deze verloor de controle over zijn ledematen. Bal naast. Het was duidelijk dat de Vinderhoutse doelman tijdens de vakantie een boek over ‘psychologische oorlogvoering’ had gelezen. Vervolgens bestookten Tsjoep en Horst nog tevergeefs het doel van Zeveren.

Het was op het halfuur dat de beslissing leek te vallen. Josy stuurde Dennis diep, deze kwam alleen voor de keeper die mooi omspeeld werd en Dennis met een wanhoopsdaad neerhaalde binnen de zestien. Penalty. Na een hevige discussie kreeg de doelman geheel volgens het reglement een gele kaart en diende een veldspeler in het doel plaats te nemen. Iedereen haalde opgelucht adem: het zou ditmaal niet tot de laatste minuten duren vooraleer er gescoord werd. Horst zette zich immers vol vertrouwen achter de bal. Sommige supporters hadden hun twijfels, maar de meesten kenden de kwaliteiten van de topscorer en enkelen durfden zelfs een weddingschap aangaan. Het zou hen zuur opbreken, want de Zeverse veldspeler die de handschoen opnam, bleek een cameraman te zijn die reeds een tijdje ten huize Pfaff verbleef en met de blonde doelgod menig pint en ontboezeming had gedeeld, waarbij tevens het Grote Penaltygeheim ter sprake was gekomen. Hij pakte de bal die, de waarheid heeft haar rechten, niet zo bijster goed getrapt was. Jammer. En ook jammer dat sommigen dit aan Horst leken te verwijten, want, zeg nu zelf, wie mist nu moedwillig een strafschop? Maar kom, de held van gisteren wordt vandaag afgemaakt, Horst is niet de eerste en zal zeker niet de laatste zijn.

En ach, wat een wereld van verschil tussen 0-1 en 1-0. Want even later scoorde Zeveren op één van haar schaarse gevaarlijke acties. En het was dan nog Den Besten die de bal liet afwijken en dus feitelijk zijn eerste doelpunt van het seizoen liet optekenen. Even later diende James bovendien onvervaard in de voeten van een spits te duiken of de kloof was nog groter geworden. Maar net voor rusten leek er rechtvaardigheid te geschieden. Super Mario gaf één van zijn typische voorzetten, Horst controleerde de bal en werd meteen foutief getackeld. Opnieuw penalty. Dit betekende eerherstel voor Horst, die echter geen ezel is en Dennis de kans gaf beter te doen dan hemzelf. Dennis plaatste de bal mooi naast de linkerpaal, maar iets te zacht en bovendien had de doelman-ad-interim van Zevergem de goede hoek gekozen. Hoeveel pinten heeft die niet bij Pfaff achterover gedrukt? Na 45 minuten stond er dus nog steeds 1-0 te lezen op het scorenbord.

Kon Vinderhoute de moraal tijdens de rust opvijzen, was de vraag die op menig supporterstong lag. De spelers bezonnen zich over het geleverde spektakel, terwijl Rutjes en Frekie zich opwarmden teneinde de tegenstander de schrik op het lijf te jagen. Succescoach Vinnie besloot echter als een goede huisvader zijn troepen de kans te gunnen om orde op zaken te zetten. En het moet gezegd: eens te meer bleek de keuze terecht. De Kleine Generaal, Den Ouwen en Pietie trokken een muur van beton op en de rest van de ploeg stortte zich met levensverachting in de duels. Ze leken de tegenstrever wel rauw te lusten en het is op zo’n momenten dat sterkhouder Veggie gemist wordt om de nodige rust te bewaren. Den Besten gaf als kapitein het voorbeeld en poogde de doelman van Zeveren te verrassen door de bal listig te stiften. Zonder resultaat, maar SKV klopte nadrukkelijk op de deur. In de vijftigste minuut was het wel raak. Josy gaf een voorzet richting Super Mario die in één tijd Den Besten bediende. Deze aarzelde niet en nam de bal mooi op de slof. De tweede goal van Den Besten en het stond 1-1 (begrijp jij het, begrijp ik het). SKV puurde moed uit de eerste goal en de Kleine Generaal bestormde de rechterflank, bediende Den Besten die echter iets te omstuimig was en rakelings voorlangs schoot. Even later lukte het wel: Tsjoep legde de bal breed en Den Besten schoof de bal beheerst naast de doelman. 1-2 en Vinderhoute leek opgelucht te kunnen ademhalen. Maar toch, er sloop verwarring in de rangen: Den Besten had driemaal gescoord en toch was er geen sprake van een hattrick. Hoe zat dat nu? Terwijl menig SKV’er hierover tobde, vloog een ongevaarlijke voorzet voorbij het doel van James. Deze riep luidkeels ‘Jaaaa’ en sloeg flagrant naast de bal, waarop Zeveren scoorde: 2-2. Eindelijk was dan toch één raadsel opgelost: wanneer James ‘ja’ roept, wil dat niet zeggen dat hij de bal heeft, maar wil hij enkel de tegenstander schrik aanjagen. Dat boek over psychologische oorlogvoering, weet u nog wel. De oplossing van dit mysterie verlostte SKV van het gepieker en...

... maar laat ons een nieuwe paragraaf beginnen, beste lezer, want hier volgt een passage waar een gevoelige ziel tranen van in de ogen krijgt. Stel het u voor: een hoekschop aan de rechterkant. Den Besten achter de bal. Hij veinst een hoge voorzet en schuift de bal langs de grond in de loop van... Pietie. Deze komt aangelopen of aangeschoven, wie zal het zeggen, en poeiert de bal staalhard tegen de netten. En wat bezorgt de lezer op dit moment kippenvel: de eerste goal van Pietie in dit millenium of de combinatie tussen twee spelers die elkaar een uur ervoor geen blik waardig gunden? Maar het spel gaat verder en de lezer moet dit vraagstuk maar op het toilet zien op te lossen. Want Rutjes en Frekie waren inmiddels het veld opgestormd met als opdracht het middenveld definitief te veroveren. Frekie zette een korte combinatie met Rutjes op die de bal mooi doorstak op Flits. Deze veinsde de bal op Tsjoep af te leggen, zette de verdediging van Zeveren op het verkeerde been en schoot de bal in de korte hoek: 2-4. En boeken toe, want onmiddellijk daarop kwam Vinnie het Vinderhoutse middenveld vervoegen en kon Zeveren het op de buik schrijven nog één bal door het midden te krijgen. De immer sterk presterende, de schijnwerpers vermijdende Den Ouwen liet zich nog opmerken op een hoekschop en schoot de bal voorlangs. Tenslotte werd Tsjoep in de laatste minuten op de linkerflank door Frekie bediend. Tsjoep stevende al slalommend langs verschillende Zeverse spelers op het doel af en liet de mooiste goal van de dag optekenen: een fraai schot (met rechts!) in de winkelhaak. 2-5. Een ietwat overdreven cijfer, want Zeveren had meer dan verdienstelijk meegevoetbald.

Tactisch plaatje:

	James

	De Kleine Generaal
Pïetie		Den Ouwen
	Josy (60' Rutjes)

Super Mario	Dennis (60' Frekie)	Tsjoep

	Den Besten

Flits		Horst (geel - 80' Vinnie)

Oscar van de wedstrijd: gaat naar de tandem ‘Den Besten Pietie’. Den Besten liet zich niet ontmoedigen door een kritische beoordeling van de vorige wedstrijd en snoerde de critici de mond met daden (waaronder twee doelpunten) op het veld. Pietie was als vanouds een rots in de branding en scoorde zowaar zijn eerste doelpunt in jaren. Konden die twee zich maar voortplanten. Het onverzettelijke van Den Besten die een mindere wedstrijd afwisselt met een ijzersterke prestatie en het sobere, regelmatige prestatieniveau van Pietie. Rede en balkunstenaarsgevoel in één voetballer: de Rode Duivels zouden eindelijk een toekomst hebben. Maar bovenal: woorden in de kantine, eendracht op de grasmat. Een nieuwe strijdleus voor SKV?

Oscar-overzicht:

Bjorn:

Den Besten Pietie:

De scherpschutters:

Flits:

Den Besten:

Horst:

Tsjoep:

Pietie:

Volgende keer, in aflevering 3 van “Iedereen is bang van SKVééé!”: werd na de donderdagtraining de eeuwige filosofische twistvraag ‘sluit de gelijkheid de vrijheid uit (en vice versa)?’ in de kantine van Vinderhoute opgelost? Wordt het evenwicht tussen beide waarden gevonden in het broederschap? En leidt dit tot een eerste klinkende zege voor SKV? Of moet James zoals het Onschuldig Lam geofferd worden zodat eendracht als een bloem uit zijn wonden kan opbloeien?

Afspraak op zondag 15 september 2002, om 10 uur op het veld van Vinderhoute, voor SKV - Merendree.

Frekie

11 september 2002