Het had zó mooi kunnen zijn, mijnheer. SKV had, komende zondag, voor eigen publiek een prachtprestatie kunnen leveren tegen Hansbeke, haar reeks ongeslagen wedstrijden volmaken en kampioen worden. Maar ú besliste er anders over, mijnheer. U zag vrije trappen en strafschoppen waar er geen waren, u sloot dan weer de ogen wanneer het u goed uitkwam en strooide met gele kaarten in één richting. Dat hielp Belzele een flinke poot, waardoor SKV op 20 overwinningen op rij blijft steken en meteen ook de droom van een titel een jaartje mag opbergen. Of komt Eendracht Drongen zondag niet verder dan een gelijkspel op Merendree? Ach, het had zó mooi kunnen zijn, mijnheer de scheidsrechter.

Slechte verliezers? Niet echt - dat bleek uit de verbroedering tussen SKV’ers en Belzelenaars na de wedstrijd. Het is de manier waarop die stéékt. SKV’ers zijn hardwerkende brave borsten, mijnheer. Die houden niet van onrechtvaardigheid.

Het begon nochtans allemaal wél zo mooi. 15 geconcentreerde kopjes in de bezoekers-kleedkamer, een degelijke opwarming, alle neuzen in dezelfde richting. En dan dat publiek, mijnheer! Zo’n 150 tifosi verdrongen zich om zo dicht mogelijk op het veld te zitten, om de sterren te kunnen ruiken. Bengaals vuurwerk in de tribune - het moet een unicum zijn op zondagmorgen. De plaatselijke pastoor kon zijn keet wel sluiten - op zondag 21 april was het op ‘t voetbalveld te doen.

De wedstrijd startte met een vrij lange studieronde. Logisch ook: iedereen verwachtte twee fel aan mekaar gewaagde teams en die verwachting kwam ook uit. Academisch voetbal zat er niet in, het ging vooral om strijd, om loopvermogen en anticipatie. Belzele had het betere van het spel in de beginperiode, SKV moest even wennen aan de omstandigheden en de tegenstrever.

Het bracht Belzele niet echt dicht bij het SKV-doel. Op enkele lage, ongevaarlijke afstandsschoten na, viel er weinig te beleven. Het was wachten op enkele corners voor écht gevaar: tot twee keer toe kwam de boomlange Belzeelse voorstopper nét iets te kort om de bal vanop de kleine backlijn binnen te knikkeren.

Nog vóór het halfuur herstelde SKV het evenwicht en drong het Belzele terug. Dat leidde tot het eerste échte gevaar. Een achteruitgelegde bal werd binnen het strafschopgebied door Totti opgepikt. Die wilde een één-twee aangaan met Horst, maar werd onderuitgetrapt. De ref liet doorspelen - Horst pegelde de bal op de kruising. De teruggekaatste bal werd bovendien door Veggie staalhard ingeschoten, maar door de Belzeelse spielmacher met de arm (zo gaf hij na de wedstrijd ook ruiterlijk toe) van de lijn geveegd. U zág het gewoon niet, mijnheer.

Even later werd Horst bij een kopduel, net buiten de backlijn, in de rug gelopen. De vrije trap werd door Totti rond de muur gekruld, net aan de verkeerde kant van de kruising in het zijnet. Het scheelde een haar.

Dat was het zowat. De rust in met 0-0 - Eendracht Drongen ’97 virtueel kampioen. Máár: het kon nog alle kanten op, natuurlijk.

De wedstrijd startte furieus na rust. Niks studieronde, SKV nam meteen het heft stevig in handen. Veggie stuurde Totti weg rond het strafschopgebied. Die koos niet voor eigen succes, maar tilde het leer subtiel tot bij Flits, die alleen voor de doelman verscheen - maar het was de ingelopen Horst die bij de tweede paal de bal onder de thuiskeeper in doel werkte.

Even later kon de kous helemaal af zijn. Helaas, het bleek - eufemistisch uitgedrukt - niet het dagje van SKV te gaan worden, in tegenstelling tot wat de stand op dat (vroege) moment liet vermoeden. Flits kwam moederziel alleen voor de doelman maar liet de bal net iets te ver van de voet springen.

Belzele was meteen wakker geschud en nam het heft opnieuw over. Vrij steriel, dat wel - dus besloot de man-in-‘t-zwart plots een handje te helpen. Op een diepe bal zette de Belzele-spits een spectaculaire vertolking van het "Zwanenmeer" neer. De ref liep erin en kende een vrije trap toe. Dat was niet naar de zin van captain den Besten, die zich wat commentaar liet ontvallen en van de ref prompt een gele kaart onder de neus geduwd kreeg… Van de weeromstuit werd de vrije trap dan nog laag en hard binnen getrapt.

1-1, alles was over te doen. De ingevallen Tsjoep trachtte meteen de bakens mee te verzetten, maar het was Belzele dat kort na de aansluitingstreffer meteen opnieuw toesloeg. Uit een blokkage op rechts sprong de bal voorzetsgewijs het strafschopgebied in. De Belzele-spits kreeg er nauwelijks het hoofd tegen, maar het bleek genoeg om de bal bij de verste paal in doel te deviëren.

SKV ging nog meer jagen maar kreeg even later het deksel helemaal op de neus. Een harde voorzet werd door Stars met het lichaam geweerd. De scheidsrechter interpreteerde de bescherming van het lichaam als hands (hoewel Stars de armen niet naast het lichaam had en geen beweging maakte) en legde de bal op de stip. It never rains but it pours: Björn stopte de slecht getrapte strafschop, maar de bal kwam opnieuw in de voeten van de penaltytrapper, die niet twijfelde en staalhard inschoot.

Horst, impulsief als altijd, kon dit allemaal nauwelijks verkroppen. Een oorveeg van Totti volstond niet om hem de mond te snoeren (nvdr: volgende keer harder slaan!) - de ref haalde een tweede geel kartonnetje boven. Allemaal weinig bevorderend voor het SKV-spel, natuurlijk.

Met de moed der wanhoop trok SKV naar voor en plakte Belzele tegen eigen doel. Totti stuurde een perfecte boog over de verdediging richting Raul, die de botsende bal in één tijd over schoot. Enkele corners werden door de Belzeelse verdedigers netjes geneutraliseerd.

Even later was het wél raak - de aanhoudende druk kon niet zonder resultaat blijven. Flits werd vanuit het middenveld met een lobje voor doel afgezonderd. Hij probeerde op zijn beurt de doelman te lobben, maar die kon nog net bij de bal. Totti bleek echter goed gevolgd en tikte de weggebokste bal net voor de neus van de goalie richting doel, waar Flits net op tijd kwam voor het laatste duwtje.

Het bleek allemaal voor niks. De SKV-poppetjes waren moegestreden, het einde te nabij. Nooit klonk een eindsignaal scheller en harder dan op zondag 21 april 2001 om 11.45 uur. Don’t dream it’s over. Voetbal is een wreedaardige sirene die met haar passioneel gezang al velen op de klippen deed lopen. Volgend jaar is er opnieuw voetbal. Dan zónder slechte start?

*****

Nog op zondag 21 april weigerde SK Bellem, slechts met z’n tienen paraat, de wei in te trekken tegen Eendracht Drongen ’97. Een heleboel Drongenaars verzamelde dan ook rond het veld van Belzele, waar verwijten en leedvermaak niet van de lucht waren… Een alerte Super Mario vond op de ED97-website enkele verwijzingen naar de SKV-nederlaag.

Die rekening wordt ongetwijfeld volgend jaar gepresenteerd. Dat geldt zéker voor Totti - een product van FC Baarle (één van de "samenstellende delen" van fusieclub Eendracht) en het eerste jaar van ED97 aan de slag in het eerste elftal. Misschien moet Totti volgend seizoen, in de burenduels, wel een oorveeg krijgen?

Tactisch plaatje:

Oscar van de wedstrijd: gaat naar Het Eerste Elftal. Zélf de promotie afgedwongen naar derde provinciale (proficiat gasten!) én massaal aanwezig om hun zondagmorgenvrienden aan te moedigen - met vlaggen, toeters en … gekleurde haren! Klasse.

Oscar-overzicht:

De scherpschutters: