SKV - Poesele : 4 - 1

Tegen het voorlaatst geklasseerde Poesele werd gewonnen. SKV hield de tegenstander gedurende 80 minuten volstrekt onder controle. Maar in de overige tien minuten zat de competitieleider af en toe met de daver op het lijf. Het resultaat primeert overduidelijk in dergelijke wedstrijden. Tegen laag geklasseerde ploegen fronst men immers enkel de wenkbrauwen bij puntenverlies. Dit doet in ieder geval het beste verhopen voor de wedstrijd tegen rechtstreekse titelkandidaat Belzele, waarbij SKV hopelijk zonder complexen kan voetballen. Want SKV zal nog drie keer moeten winnen en de onwaarschijnlijke reeks van 22 overwinningen op rij moeten presteren, wil het de supporters een luisterrijk en onvergetelijk kampioensbal aanbieden. De overige concurrenten laten geen punten meer liggen. Uitgaan van de eigen sterkte, was dat echter niet altijd al het motto van succescoach Vinnie?

Wanneer de verslaggever-voor-één-match arriveerde, was er geen noemenswaardige spelersziel in de kantine van Vinderhoute te bespeuren. Dit hoeft niet te verbazen want de verslaggever was naar aloude traditie rijkelijk laat. Bovendien moest hij sowieso al een ‘platootje’ tracteren, dus stak het al helemaal niet zo nauw. De verslaggever werd daarenboven geplaagd door zijn belofte een treffende vergelijking te maken tussen het voetbalspel en het Leven Zelve. Ga er maar eens aan staan… Na een bakje troost te hebben besteld en hiermee zonder morsen (jawel, Pietie) naar de kleedkamer te zijn gelopen, zag de verslaggever een eerste noemenswaardige ziel eenzaam op het grote voetbalveld rondlopen. De man in kwestie was zich uitgebreid aan het opwarmen en leek de wedstrijd zeer ernstig te nemen. Het is eveneens mogelijk dat de speler persé in het verslag wou komen of, nog sterker, de oscar wou wegkapen, en dat hij daarom speculeerde op de laattijdige aankomst van de verslaggever. Dient het nog gezegd te zijn dat den Besten ook met zijn verstand voetbalt ? De goede lezer had uiteraard reeds de Vinderhoutse sterspeler en kapitein herkend. De verslaggever lachte de eenzame opwarmer eens goed uit (zo snel is hij niet in het ootje te nemen, dat spreekt) en ging de temperatuur opmeten in de kleedkamer.

Daar was men eveneens op een ernstige wijze bezig met de voorbereiding van de wedstrijd. Hoewel de heenwedstrijd tegen Poesele met 0-3 was gewonnen, was iedereen indachtig dat dit met heel wat bloed, zweet en tranen gepaard was gegaan. Het bloed kwam van Pietie, alias Kamikaze. Het zweet kwam van Horst (na de opwarming). De tranen kwamen van James (de ontroering vanwege de nul, het is een gevoelige jongen, onze doelman). De voorlaatste plaats die Poesele bekleedde, leidde dan ook niet tot onderschatting. Eerder tot zenuwen. Want, jawel, de titel komt toch echt wel in het vizier. De ene wordt zenuwachtig, begint te ijlen en vindt zijn trui met rugnummer niet. Iemand als Rutjes bijvoorbeeld. Anderen blijven stoïcijns kalm en hebben het over koetjes en kalfjes. Zoals Flits bijvoorbeeld die zich luidop verbaasde over de liefdesrelatie van Joke Vandevelde en Hossam. Flits houdt er eigen gedachten op na, maar dat zou nog blijken op het voetbalveld ook.

Maar over naar de wedstrijd. Hoe zou Vinderhoute van start gaan ? Als gedoodverfde favoriet voluit de aanval kiezen of toch maar met een voorzichtige studieronde. Wat had de succescoach Vinnie in petto ? Het laatste bleek het geval te zijn. Nochtans stevende Flits reeds in de eerste minuut alleen op doel af. De bal sprong echter te ver van de voet, weg kans. Boze tongen beweren dat Flits te weinig naar Hossam kijkt... De eerste tien minuten bleek Vinderhoute de wedstrijd volledig onder controle te houden. Rutjes was bijzonder sterk in de balrecuperatie, verdedigde secuur uit en leidde bovendien meer dan één aanval in goede banen. Het was echter den Besten die heer en meester was van het voetbalveld. Hij toverde meesterlijke acties uit zijn sloffen en deed spelverdeler Totti vergeten (zoals ook onderhavig verslag de verslaggever Totti doet vergeten, doch dit terzijde). In de tiende minuut dook den Besten alleen voor de keper op, bleef koelbloedig en schoot beheerst in de linker bovenhoek. Eén – nul voor Vinderhoute. Den Besten solliciteerde ook met daden voor de Oscar. En daar kan geen enkele verslaggever ongevoelig voor zijn. De studieronde was ten einde en iedereen vermoedde dat SKV volledig in de aanval zou gaan. Niets was minder waar. Na de eerste goal viel SKV op zijn gat. De kampioen-in-spe viel stil en enkel omdat er ook geen enkele dreiging uitging van Poesele bleef de 1-0 op het bord. De toeschouwers kregen niet waar ze recht op hadden. Dat had den Besten ook in de gaten. In de achttiende minuut vertrok een vrije trap vanop links uit de slof van Josie. Mister-1-tijd-voetbal Supermario knalde een voorzet-schot en den Besten besloot laag in de rechterbenedenhoek. Niet helemaal verdiend op dat ogenblik, maar wie kon het wat schelen ?

Horst en Flits, het koningsduo in de aanval, aasden koortsachtig op een goaltje, maar juist dit deed hen de nek om. Flits kreeg enkele mooie kansen gepresenteerd, maar kreeg de bal niet in het net. Waar zaten toch die gedachten? In ieder geval dwingt hij toch maar mooi die kansen af. Tegen Belzele heeft Raul hem zonder twijfel wel gebrainwasht. Horst liet af en toe een fraaie actie zien, dolde met de tegenstander en gunde de verslaggever zelfs een primeur: zijn eerste kopbal van het jaar. Dankjewel, Horst!

De laatste minuten van de eerste helft viel er een slotoffensief van SKV op te merken. Het begon allemaal met Veggie, die duidelijk de vlam in de pijp wou krijgen. Hij begon aan een hevige discussie met de man in het zwart en flirtte met het geel. Te weinig vlees eten, maakt kleurenblind, dat weet een kind. De boodschap was begrepen en SKV poogde de tegenstander als kannibalen vakkundig af te maken teneinde de tweede helft met een pintje én hapje in de handen te kunnen afwerken. Die haring braadde echter niet. Het bleef 2-0 aan de rust. Niet onverdiend, SKV controleerde de wedstrijd, maar kon het ware kampioensgelaat niet tonen. De verdediging was eens te meer het sterkste departement. James, Stars, Pietie, Rutjes en den Ouwen, je leest weinig over hen maar elke voetbalkenner weet dat men enkel over verdedigers leest wanneer ze zich in negatieve zin laten opmerken. Hoed af jongens! Maar het moet gezegd: den Besten leek de Oscar reeds in de hand te hebben.

Succescoach Vinnie besloot in te grijpen en stuurde vers bloed de wei in. Raul draafde als een jong veulen het veld op, Tsjoep als een oude rot in het vak. Het kan verkeren, leg hun identiteitskaarten maar eens naast elkaar.

Het was echter Poesele dat zich een eerste maal liet opmerken. James maakte de kopbal zonder noemenswaardige problemen onschadelijk. Volgens de supporters prevelde hij onderwijl telkenmale het woordje ‘nul’. Hij heeft het vaak over zichzelf, onze James, maar is elke doelman niet een beetje narcistisch? Raul zag het gevaar en wou Poesele met een bliksemflits afmaken. Hij nam prompt een vrije trap van den Besten in één tijd op de slof. De bal ging echter rakelings over. Succescoach Vinnie had zijn wisselspelers duidelijk met een boodschap het veld opgestuurd. De volgende tien minuten was het Tsjoep die het laken naar zich toe trok. Hij begon met een psychische terreuractie. Zijn rechtstreekse tegenstander trapte in de val en liet zich opnaaien. Tsjoep kreeg van zijn rechtstreekse tegenstander te horen dat hij er een schorsing van drie jaar opzitten had en dit vanwege ernstige slagen en verwondingen. Het kon Tsjoep niet deren en hij reageerde met zijn beruchte schampere lach én enkele fraaie solo’s. Hij zigzagde door de verdediging, kwam alleen voor het doel, maar besloot op de doelman. De rebound van Raul ging net naast. Enkele minuten nadien ging een lob van Tsjoep over en toverde hij een magistrale voorzet uit de sloffen die Raul nipt over schoot. Twee gouden wissels dus, die de opdracht de overwinning veilig te stellen stipt nakwamen. Nochtans was het Poesele dat scoorde… De verdediging liet zich verrassen en de tegenstander maakte een mooie goal. James kansloos en opnieuw in tranen, want weg was de nul.

De volgende periode heerste er verwarring. SKV bleef zoeken naar de verlossende goal(s), maar voelde de hete adem van Poesele af en toe in de nek. Bovendien weet iedereen dat in het voetbalspel rechtvaardigheid vaak ver te zoeken is. Zowaar een eerste vergelijking met het Leven Zelve! Tsjoep, Flits en Raul kwamen dicht bij een treffer, maar Poesele toonde zich eveneens gevaarlijk. Suspens alom, maar dat was niet de bedoeling. Raul was eveneens die mening toegedaan en besloot dat het welletjes was geweest. Hij zette een tegenstander mooi in de wind, speelde de keeper uit en dropte de bal met links netjes in het doel. SKV en omstreken kon weer opgelucht ademhalen. Na de wedstrijd fluisterde iemand die anoniem wenst te blijven dat indien (‘wanneer’, zo verbeterde de reporter vanzelfsprekend) SKV de titel pakt, dit hoofdzakelijk dankzij Raul zou zijn. Want hoe vaak legde hij de laatste maanden de wedstrijd niet in een definitieve plooi? Dit was overduidelijk een vraag die geen antwoord verlangde.

Succescoach Vinnie besloot de overwinning te consolideren en trad in eigen persoon op om de slotfase te beheersen. De moegestreden Josy mocht voortijdig naar de kantine. SKV kwam vervolgens niet echt meer in gevaar. Flits bleef de kansen opstapelen, maar kon zijn goaltje niet meepikken.

Tenslotte riep het publiek Freek, alias Bond, op het terrein. Deze weerstond niet aan de roep. Een wakkere Pietie had door dat iemand het plein diende te verlaten, zoniet dreigde een tuchtrechtelijke sanctie vanwege het spelen met twaalf spelers. En de twaalfde man dat is tenslotte Jan-met-de-pet, niet meer maar zeker niet minder. Freek dankte voor het vertrouwen en liet zich opmerken met een magistrale inworp. Wat later toonde hij dat hij in een voormalig leven bekend stond als Mr. Kappa, want hij bleef maar tegenstanders uitspelen zonder dat er een voorzet volgde. Het publiek wil iets zien, toch? Op het einde van de wedstrijd hoefden de goals bovendien niet meer te vallen. Raul (opnieuw hij) toonde een sublieme actie en draagt de spreuk ‘geen woorden maar daden’ mooi geborduurd op het ondergoed. Hij kon de goal makkelijk zelf proberen maken, maar had dit gedrag van op de bank luidkeels gehekeld en eraan toegevoegd dat je zo geen kampioen speelt. Geen loze woorden, want in plaats van de bal zelf te schieten, gaf hij de kans op een presenteerblaadje aan… den Besten. Jawel, die deed nog steeds mee. Het leek wel alsof den Besten tijdens de rust de Oscar in zijn broek had gestoken, want hij was niet meer alomtegenwoordig of omnipotent. Nochtans bleef hij als kapitein aanwezig, al was het maar door iedereen te blijven opjutten. Ook zoiets is belangrijk. Den Besten liet de kans niet liggen en scoorde zijn derde goal van de dag.

*****

De 4-1 stond na negentig minuten op het bord. Opdracht volbracht.

Nochtans wisten de spelers dat de wedstrijd niet de verhoopte overtuiging en aanspraak op de titel had getoond en de supporters recht hadden op meer. Twijfel leek in de rangen te zijn geslopen. Na het fluitsignaal gingen de spelers dan ook gemoedelijk naar de kant. Daar dachten de supporters echter anders over. Ze riepen de SKV’ers naar hen toe om de overwinning samen te vieren. De twaalfde man houdt er ook eigen gedachten op na.

Vreemd, dacht de verslaggever, hij was ervan overtuigd dat in het voetbalspel (zoals in het Leven Zelve), slechts enkelen (22 man meer bepaald) proberen iets te doen en er iets van te maken, terwijl de overgrote meerderheid overtuigd is over hoe het moet, maar wel mooi aan de kant blijft staan, luidkeels onzin uitkramend. Zoniet bij Vinderhoute! Daar wezen de supporters de spelers terecht, eisten jubelkreten en het ‘iedereen is bang van SKVÉEEEEE’-lied. En wéten dus waar het om draait. Daar ging de mooie vergelijking…

De resterende wedstrijden:

Tactisch plaatje:

Oscar van de wedstrijd: gaat naar den Besten. Tijdens de opwarming en de eerste helft kon niemand om hem heen, maar het omgekeerde leverde hem geen enkel probleem op. Na de rust strijdend voor de overwinning en als kapitein zorgend voor het moraal van de troepen. En last but noy least, scoorde drie van de vier SKV-goals. Oscar naar den Besten, wie anders? Wanneer heeft hij zo’n T-shirt onder zijn trui, die hij na het scoren aan het publiek kan showen?

Oscar-overzicht:

De scherpschutters:

Freek

12 april 2002