SKV liet de Drongense bananenschil rustig links liggen. Op een voor twee derden onbespeelbare Vinderhoutse thuis-akker en ondanks een zwakke ref (grijns) werd KVV al in de eerste 45 minuten met huid en haar opgevreten. Met bij momenten schitterend uitgesponnen acties nam SKV alle twijfel weg: dit is een titelkandidaat. Ondertussen werd de fameuze reeks van Club Brugge naar de geschiedenisboeken verwezen. Maar: ook Belzele én Eendracht Drongen ’97 (overtuigende 2-6 zege bij Knesselare) blíjven winnen. Komend weekend wordt er niet gevoetbald; nadien volgt de zware verplaatsing naar KFCO Gent. Da’s andere koek, natuurlijk. Maar ook díe verplaatsing hoeft SKV niet af te schrikken: als het er in slaagt het niveau van de eerste speelhelft tegen KVV Drongen te halen kan het om het even welke tegenstander aan.

Vanuit de kantine, kort voor de wedstrijd, leek het SKV-veld ("het akkertje") quasi onbespeelbaar. Bij het betreden van het veld bleek het nog erger: de ene speelhelft leek eerst overstroomd en dan omgeploegd door een kudde bizons, de andere helft was nét acceptabel voor de gemiddelde Westvlaamse koe. Niettemin: er zóu gevoetbald worden - daarover sloten beide elftallen al vóór aanvang een deal.

Afwachten wat de man-in-‘t-zwart zou beslissen, dus. Wachten op de man-in-‘t-zwart, tout court, zo bleek: het werd 10 uur, maar van een scheidsrechter viel niks te bespeuren. Dan maar, tot in de kantine toe, op zoek naar bereidwillig exemplaar. Niemand zag het zitten - ook Drongen-afgevaardigde Alex bedankte voor de eer (vermoedelijk had hij net nieuwe kalfslederen mocassins gekocht). Uiteindelijk werd in eigen rangen een Chinese vrijwilliger tot scheidsrechter gepromoveerd: Josy zou dat varkentje wel eens wassen. De omstandigheden zaten dáár in elk geval goed voor…

Nieuw vóór, tijdens en na de wedstrijd: De Muziekjes (let op de hoofdletters). Toen beide ploegen het veld op kwamen galmde plots "The Extacy of Gold" van Ennio Morricone (*) door de speakers. Het zou niet het laatste muziekje zijn…

Zoals afgesproken koos captain den Besten, na winst bij de toss, er voor éérst aan te vallen op de slechtste speelhelft (de bizon-pelouse) - zodat na rust een eventuele scheve situatie op de betere helft nog zou kunnen worden rechtgezet.

Het bleek een onderschatting van het eigen kunnen. Van bij het begin walste SKV over de tegenstander heen. Met, gezien de omstandigheden, verbazend mooi combinatie-voetbal werd Drongen met de rug tegen het doel geplakt. Iedereen liep geconcentreerd te voetballen, vroeg de bal op en deed er iets goeds mee. Totti en den Besten strooiden lange ballen richting bespeelbare flanken; Veggie, Super Mario, Horst en Raul doken keer op keer de ruimte in.

Na 5 minuten was het al raak: Fré verstuurde een heerlijke racket richting Horst, op rechts. Die twijfelde niet: in plaats van met de bal te proberen lopen, lobde hij de doelman mooi overhoeks vanop zo’n 25 meter.

Even later was het de beurt aan Raul. Een soortgelijke situatie, een even mooie afwerking: lobje over de doelman, 2-0, SKV op rozen.

Nochtans: uit een schaarse tegenaanval puurde KVV de aansluitingstreffer. Een mooie combinatie door het midden zette de Drongense voorstopper alleen voor Björn, die kansloos was op het schot in de kruising.

Daarmee was de SKV-stormloop echter niet afgelopen. Horst tikte het balletje achter de Drongense libero het strafschopgebied in, Totti spurtte het gat in, wachtte net zolang tot de doelman ging liggen en stifte met links de 3-0 binnen. Dacht ‘ie, want dat was even buiten die dekselse scheids gerekend. Die wachtte tot Totti zijn stilaan traditionele vreugdedansje had afgewerkt om het doelpunt wegens (vermeend?) buitenspel af te keuren… Naar verluidt diende SKV al klacht in bij de KBVB tegen de vermetele "zwartzak", met de vraag dit individu nooit meer naar een SKV-wedstrijd af te vaardigen.

Het was slechts uitstel: op een voorzet van den Besten vanop rechts kopte Totti op de doelman, maar hij was er als de kippen bij om de rebound simpel binnen te tikken.

De Drongense tegengoal bleek niet meer dan een veredeld intermezzo, want de show ging gewoon verder. Na een actie op links via Veggie en Horst, kwam de bal in de loop van Raul, die vanop de backlijn laag bij de eerste paal zijn tweede treffer van de dag binnenknalde. Even later prikte diezelfde Raul - nota bene op zijn 42^e verjaardag! - zijn hattrick tegen de netten.

Verbluffend is het enige woord dat de prestatie van SKV, die eerste 45 minuten, kan omschrijven - zéker gezien de staat van het veld.

Tsjoep (na rust ingevallen op de rechter flank) merkte tijdens de rust terecht op dat het gaspedaal verder moest worden ingedrukt: bij een gelijke stand in het klassement wordt onder andere rekening gehouden met het aantal gemaakte doelpunten. Het viel niet in dovemansoren: onmiddellijk na de rust ging de stormloop vrolijk verder - maar de scherpte voor doel was verdwenen. Dat had ongetwijfeld met vermoeidheid te maken: 45 minuten Samba-voetbal in de Everglades kruipt niet in de kouwe kleren…

Tsjoep mikte schuin voor doel in het zijnet, Veggie kopte net over de dwarsligger, Totti wachtte net te lang en zag zijn schot uit het doel geranseld; op een lage corner van den Besten kwam hij net een schoenmaat te kort om aan de eerste paal binnen te tikken.

Nog 3 keer zouden de klokken luiden. Een eerste keer ontfutselde Totti de KVV-libero de bal, trok het strafschopgebied in een kreeg zó veel ruimte dat hij te verrast was om te scoren. Hij trapte op de doelman, maar de afgeketste bal kwam in de voeten van de onvermijdelijke Horst, die maar binnen te tikken had.

Even later was onze topschutter opnieuw bij de pinken: hij wachtte geduldig tot Raul enkele KVV-verdedigers op een hoopje had gebreid en het balletje lateraal tikte, om kalm laag binnen te schuiven.

Tussendoor had KVV wél haar eer nog wat meer glans gegeven met een tweede tegentreffer. Na een actie over rechts belandde de bal voor de voet van een Drongense spits die vanop de penaltystip hard binnenpunterde net naast de paal.

Conclusie: een méér dan puike collectieve prestatie en vlot scorende spitsen - hét recept voor succes! Na een weekje rust trekt SKV vol vertrouwen naar KFCO. Volop uitgaan van de eigen sterkte is de boodschap. En ook: wachten op puntenverlies van de andere titelkandidaten…

(*) voor de liefhebbers: geplukt van de CD "S & M" van Metallica & The San Fransisco Symphonic Orchestra o.l.v. Michael Kamen.

Tactisch plaatje:

Oscar van de wedstrijd: gaat naar Josy. Vergeet alle eerdere schimpscheuten! If you have a problem, if no-one else can help, and if you can find him - maybe you can hire: Josy! Nauwelijks uit de middencirkel geweest, nauwelijks gefloten zelfs - maar het bleef een sportieve wedstrijd zonder één valse noot, ondanks de lamentabele omstandigheden. En: je moet het wíllen doen, natuurlijk…

Oscar-overzicht:

De scherpschutters:

Volgende keer, in aflevering 19 van "Iedereen is bang van SKVééé!": Kweekt James met opzet zweren op zijn gezicht om ze ons later als "SKV-hapjes" te serveren, of hadden die "versieringen" enkel met Carnaval te maken?

Afspraak op zondag 24 februari 2002, om 10 uur op het veld van KVCO Gent, voor KFCO Gent - SKV.

Totti

12 februari 2002