Het zag er lang naar uit dat er een einde zou komen aan de zegereeks van SKV - en dat zou niet eens onverdiend geweest zijn voor een degelijk Knesselare. Maar op de valreep lukte het dan tóch; een ploeg in een winning mood dwingt wel vaker geluk af. Vaak gehoord, zondag: "Moeilijk gaat ook". En nog: "Zó word je kampioen". Dat laatste is - we zegden het al eerder - voorbarig, maar onze kansen groeien wel natuurlijk. Op de eerste speeldag na de winterstop wacht al een nieuwe kraker: SKV gaat de thuiswei in tegen leider Eendracht Drongen ’97, met niets minder dan de leiderspositie zélf als inzet. Tifosi, u weze verwittigd!

De wedstrijd op het hobbelveld van Knesselare (waarom het "eerste plein" niet mocht worden gebruikt blijft een raadsel) startte volgens het slechtst mogelijke scenario. Net zoals vorige week verschenen de SKV-elf ongeconcentreerd aan de aftrap. Dat resulteerde in een sterke eerste 15 minuten van de tegenpartij, die het laken (deken?) volledig naar zich toe trok en enkele keren gevaarlijk "prikte".

Eén van de keren was het écht raak. De grijze rechtsbuiten van Knesselare bleek zich geweldig in zijn sas te voelen op het harde veld en was dé figuur van het begin van de wedstrijd. Hij dribbelde zich een weg langs een viertal SKV’ers, punterde vanop rechts voor doel, waar de bal tot ieders verbazing tussen James en een aanstormende thuisspits onaangeroerd bij de verste paal in doel verdween.

SKV meteen wakker; de wedstrijd (althans, de eerste helft) kantelde. SKV nam het heft over, combineerde iets vlotter (écht goed combineren was sowieso de hele wedstrijd onmogelijk) en dreigde een paar keer. Flits schoot eerst nog net naast, op het halfuur was het wel raak. Een hoge bal over de thuisverdediging, Flits als de gesmeerde bliksem er achteraan en met een hoge boog de doelman gelobt van buiten het strafschopgebied. Klinkt als een beauty - en dat was het ook (het doelpunt, niet de doelman).

De scheve situatie werd dus opnieuw rechtgezet vóór de rust - weze het maar ten dele deze keer.

Na de rust golfde het spel aardig op en neer. Knesselare bracht de SKV-verdediging een paar keer serieus in verlegenheid. Een poging ging net over doel, een schot van een doorgebroken Knesselnaar (?) ging tegen de kruising. SKV liet zich niet onbetuigd, daar niet van. Op de tegenaanval kwamen ze er vaak dreigend uit, maar echt uitgespeelde kansen kwamen er niet. Raul kwam net niet tot scoren, Totti kraakte zijn schot met links. Je voelde aan alles: wie nog een keer zou scoren zou de wedstrijd ook winnen.

Gaandeweg werd de sfeer grimmiger. De toon werd gezet door de Knesselare-spits die James de benen van onder het lijf schoffelde toen die een bal net binnen het strafschopgebied opraapte. Geel voor de aanvaller - jammer genoeg beschikte de thuisploeg op dat moment nog over wisselspelers.

Niemand wilde zich gewonnen geven. Hoe dichter het eindsignaal naderde, hoe meer de SKV’ers ongeordend naar voren stormden. De dreiging voor het eerst sinds lang punten te verliezen speelde in de kopjes en dwong de bezoekers in de aanval. En zowaar: het lukte! In de 88^e minuut gooide Super Mario een verre ingooi op rechts richting den Besten. Die werkte zich voorbij zijn opponent en stormde tot tegen de doellijn het strafschopgebied in. Den besten wachtte net lang genoeg om de bal niet achteruit te leggen maar aan de tweede paal Raul te bedienen, die van kortbij de Knesselare-goalie tot diens verbijstering tegenvoets versloeg.

Het feest was compleet, natuurlijk: op de valreep winst, op verplaatsing bij het nummer 5 - alweer mooi meegenomen. Eendracht Drongen ’97 wacht een warm onthaal op 6 januari. Want in Vinderhoute wordt steeds luider gesproken (en gezongen) over de titel in 2002!

P.S.: het mopje van Josy werd uiteraard verkeerd weergegeven. Een diepvries die scheten laat mag dan al een Pythonesk beeld zijn, het grapje was wel om zeep natuurlijk. Sorry Josy, je volgende vettige grapje zal ik wél goed overnemen!

Tactisch plaatje:

Oscar van de wedstrijd: gaat naar Vinnie. Er werd nauwelijks over de Oscar gesproken (hoewel: de auteur van het verslag moest gewoon snel weg na de wedstrijd, dus misschien kwam het er wél van?) - dan maar een arbitraire keuze van Totti. Niemand neemt het me allicht kwalijk dat ik kies voor onze ouwe krijger: sterk en secuur op de libero-positie vóór rust, de wedstrijd beslissend als coach na rust, met de inbreng van super-sub Raul.

Oscar-overzicht:

De scherpschutters:

Volgende keer, in aflevering 15 van "Iedereen is bang van SKVééé!": Heeft James zijn nieuwjaarskater al verteerd op 6 januari, of zetten we beter 4 opeengestapelde bakken Stella in het doel?

Afspraak op zondag 6 januari 2002, om 10 uur op het thuisveld, voor de kraker SKV - Eendracht Drongen ‘ 97 - met de leiderspositie als inzet!

Totti

10 december 2001