270. Tweehonderd zeventig. Minuten. Of: 16.200 seconden. Ziet er imposant uit - en dat ís het ook.

Na een indrukwekkende collectieve glansprestatie is James "Bel me als je eenzaam bent" De Cocker er in geslaagd voor de derde week op rij de nul op het bord te houden. SKV had dan ook aan 2 doelpunten genoeg om KFCO, dat tot zondag nog de leidersplaats deelde met Eendracht Drongen ’97, KO te slaan. Doelpunten in cadeauverpakking, akkoord - maar wél een verdiende zege. Ligt de weg naar de titel breed open?

Indrukwekkend, ook: hoe het "Iedereen is bang van SKVééé!" net na affluiten door de Vinderhoutse bossen galmde. Minder indrukwekkend: de "Mega Mix" van den Besten (listig vermomd als Frank "Zillion" Verstraeten, vermoedelijk in een poging Brigitta Callens naar SKV te lokken) en James. Het bleek een allegaartje groensels in frituurvet. ‘t Is goed voor een keer, we hebben gewonnen.

Het werd een, dat was te verwachten, gelijkopgaande partij. Beide teams gaven quasi geen doelkansen weg. Eén keer werd den Besten door de buitenspelval geloodst. Hij stuitte op de bezoekende doelman; Totti schoot de return van vrij ver buiten de backlijn overhaast recht in de armen van diezelfde doelman.

Na zo’n 20 minuten verloor SKV Fré. Na een duel ging hij kermend tegen de zoden. Een stamp in de ribben belette hem de wedstrijd vol te maken. Hij werd uitmuntend vervangen door Josy, die een dribbelgrage Patrice zonder veel problemen uit de wedstrijd hield.

Het spel golfde mooi op en neer maar niemand kwam echt dicht bij een doelpunt. Tot Totti Raul lanceerde met een verre bal. De KFCO-goalie leek eerst op de bal te zijn, maar sluwe vos Raul drong aan, dwong de doelman in de fout en had uiteindelijk maar in te tikken. Volgens een woordvoerder van buitenlandse zaken wil VS-defensieminister Donald Rumsfeld Raul inzetten in Afghanistan - hij zou Kaboel in worden gelanceerd vanop een duikboot in de Golf van Oman. Benieuwd of onzen bezem er volgende week nog bij is…

Nauwelijks een minuut later stond heel SKV al weer met beide voeten op de grond. Een gelijkaardige situatie als bij het thuisdoelpunt leidde bijna tot de gelijkmaker - een attente Super Mario kon het leer vóór de doellijn wegwerken. Even later werd een "klutsbal", na een hoekschop, door den Besten (die door Totti ternauwernood naar de tweede paal werd geschreeuwd vóór de corner) van de lijn gekopt.

Even later was KFCO opnieuw dicht bij een tegentreffer - héél dicht. De vaardige Olympia-middenvelders breiden de beste aanval uit de wedstrijd aan mekaar, brachten een pion alleen voor James maar hij beroerde de bal even met de hand, waardoor ‘ie in balbezit bleef. Hij joeg de bal nog mooi in het kruis, maar tevergeefs: het doelpunt werd terecht afgekeurd.

Na de rust, een zelfde spelbeeld. Sterke collectieve prestaties, degelijk middenveldspel en, vooral, secuure verdegingen. De tweede Vinderhoutse treffer kwam bijna letterlijk uit de lucht vallen. Super Mario stuurde den Besten op rechts de vrije boulevard in. De voorzet werd voor de neus van Totti door de bezoekende libero pardoes tegen de eigen netten gewerkt. Een own-goaltje, ja, maar wél een geforceerde…

Veel viel er niet meer te rapen. Na een actie van Totti op links kon Horst net niet bij diens voorzet. Hij werkte de bal op zo’n metertje van de doellijn met de hand voorbij de keeper. Dat was buiten de waard gerekend: de ref twijfelde niet en stuurde Horst met geel van het veld. Een terechte beslissing - ware het niet dat de man in ‘t zwart in de eerste helft een gevaarlijke overtreding op diezelfde Horst met de mantel der liefde bedekte. Aandringen hielp niet - óók niet door enkele Olympia-spelers. Tóch bedankt voor de sportiviteit: je moet het toch dóen, bij een 2-0 achterstand.

Het laatste woord was voor KFCO. Een vlam van net buiten het SKV-doelgebied spatte op de onderkant van de dwarsligger uiteen; de return werd overgekopt. James bevestigde na de wedstrijd (en nog vóór zijn zesde pint) dat hij de bal nog even had aangeraakt - en er zaten nochtans geen wepsen. Straffe gast, onze portier!

2 - 0: wedstrijd afgelopen, boeken dicht. SKV rukt verder op. "Iedereen is bang van SKVééé!" - het wordt ongetwijfeld een hit.

Na zo’n prachtprestatie verdient iederéén een vermelding (nvdr: de auteur van deze stukjes wil natuurlijk óók vermijden dat hij nog voor de winterstop in een donker steegje wordt gemolesteerd). Daar gaat ‘ie:

James stond secuur te keepen, was autoritair baas in eigen strafschopgebied en klemde alles wat te klemmen viel (ook als het géén borsten had); Stars verstond zich wonderwel met James en verdedigde steeds risicoloos én foutloos uit; Pietie en den Ouwen lieten hun opponenten geen meter vrije ruimte, anticipeerden op alle passes en haalden de ballen uit aanvallende voeten alsof ze rijpe pruimen doodgemoedereerd uit een boom plukten; Fré en, op zijn beurt, Josy, hielden Patrice uit de wedstrijd en metselden alle gaatjes dicht.

Kortom: de verdediging stond als een huis.

Super Mario nam in zijn eentje zowat de hele rechter flank voor zijn rekening en had een stevige voet in de voorbereiding van het tweede doelpunt; Totti zocht nu eens de korte combinatie, dan weer de lange bal, en zette Raul op weg naar de 1-0; Veggie evenaarde Super Mario op de linker flank, steeds klaar kijkend en rustig de bal rondspelend; den Besten bleek het ideale verbindingsstuk tussen middenveld en aanval en dwong de own-goal af met een inspanning op de rechterflank.

Kortom: het middenveld had alles onder controle.

Horst woog als vanouds op de verdediging en bleek een ideaal aanspeel- en kaatspunt;

Raul bewoog als bezeten, liet zich gewillig betrekken in korte combinaties en toonde nogmaals zijn neus voor goals; Tsjoep en Freek namen het in de loop van de tweede helft van hun spitsbroeders over, loerden op de counter én verdedigden mee de voorsprong zoals dat van moderne spitsen verwacht wordt.

Kortom: een aanvalslinie met een neus voor doelpunten.

Niet te vergeten: coach Vinnie. Een beetje ziek nog, én nog wat last aan de lies - dus een wedstrijdje aan de kant. Vinnie kreeg wat voetballectuur mee, om de kneepjes van het coachen onder de knie te krijgen. Nochtans: de "Oscar" van vorige week hoeft zijn voetbalschoenen nog lang niet in de wilgen te hangen.

En last but most certainly not least: een dankwoord voor "délégué" Jama. Altijd op post, steeds welgezind en af en toe "een plateautje". Allemaal samen: zo ne goeie hebben wij nog niet gehad!

En, o ja: vorige week die schitterende retro van Pietie gezien? In Drongen en ruime omstreken zijn ze er nog steeds niet over uitgepraat. Het was geleden van de laatste geus die, halfweg de 16^e eeuw, op de Inquisitie-brandstapel werd geroosterd, dat ze daar nog eens zo iets spectaculairs hadden gezien!

Tactisch plaatje:

Oscar van de wedstrijd: gaat naar James. Wie enkele weken geleden had beweerd dat onze doelman ooit 3 wedstrijden op rij de nul op het bord zou houden, zou ongetwijfeld meteen zijn weggevoerd naar het Guislain-instituut. Wie de uitdrukking "zijn netten schoonhouden" gebruikt denkt bij James spontaan aan een wastrommel en Dash Ultra. Vandaag bulkt onze doelman echter van vertrouwen en lijkt hij goed op weg een lange reeks nullen neer te zetten. Die vuile onderbroek lijkt te werken! Als ‘ie er maar geen schurft van krijgt (als wíj er maar geen schurft van krijgen…).

De scherpschutters:

Volgende week, in aflevering 7 van "Iedereen is bang van SKVééé!": Houdt James nog eens 90 minuten zijn netten schoon - en zo ja: krijgt hij dan de titel "Kasteelheer van Ooidonk"?

Afspraak op zondag 21 oktober, om 10 uur op het veld van Leerne, voor Eendracht Leerne - SKV.

Totti

16 oktober 2001