Vóór de wedstrijd vroegen we het ons al collectief af: zou die scheidsrechter geen mietje zijn? Ná de wedstrijd wisten we het wel zeker: dat mietje ís helemaal geen scheidsrechter! Het leverde een hoop frustraties op - die we, eerlijk is eerlijk, voor een groot deel aan onszelf te danken hadden… Weer eens genoeg kansen om 3 wedstrijden te winnen, maar naar huis met slechts 1 punt.

Het begon ook vrij zwakjes. Op het grote, hobbelige veld was het een tijdlang zoeken naar het juiste ritme en samenspel, maar nog vóór de studieronde voorbij was hing er al een knullig doelpunt in onze touwen. Een schijnbaar ongevaarlijke voorzet waaide voorbij de tweede paal maar werd voor de neus van James binnengetikt.

SKV meteen wakker - er werd een tandje bijgeschakeld en de pionnen vonden mekaar na verloop van tijd veel beter. Tsjoep en Sven/Horst teisterden de linkerflank, maar stuitten op een goede thuisgoalie of wachtten te lang om het balletje achteruit te leggen naar de ontmoedigde Claude. Onthoud het, jongens: balletje blind achteruit naar Francesco Totti is altijd goed gespeeld (gisteren mijn doelpunt niet gezien tegen Moscou, bij mijn hobbyclubje uit Rome?)!

Het kon niet blijven duren, de druk bleef aanhouden, de SKV-combinaties werden steeds beter. Een buffelstoot van "den Beste" (Yves, voor wie het ondertussen vergeten was) werd door doelman Schmeichel nog van onder de lat geranseld, maar bij de daaropvolgende corner was het wél raak. De strakke hoekschop werd door een verdediger bij de eerste paal slecht weggewerkt, Sven/Horst had z’n voet maar dwars te zetten om de Aalter-verdediging het nakijken te geven. Die Horst heeft écht wel een neus voor doelpunten: het ware misschien aangewezen in deze stukjes regelmatig een ander pseudoniem te gebruiken om talentscouts zand in de ogen te strooien, of binnen de kortste keren verkast onze target man naar de Serie A of de Primera Division…

Nog voor de rust leek het tij helemaal te keren: SKV maakte steeds handiger gebruik van de ruimte. Yves had vorige week, vanop het invallersbankje, onze Rudy scherp in de gaten gehouden, kocht zich meteen krèk hetzelfde paar schoenen en maakte … krèk hetzelfde doelpunt: weggestuurd op rechts, infiltrerend in de zestien en besluitend met een harde schuiver onder de doelman. Rudy deed nauwelijks onder maar miste net dat tikje meeval om SKV op voorsprong te schieten: van dichtbij buitenkantje rechts, keeper tegenvoets genomen maar nog net een schoentip ertussen.

Het rustsignaal kwam echter net te laat. De linker Aalter-winger kapte naar binnen en schoot strak op doel. Vrij ongevaarlijk, pal in het midden, maar dat was zonder die nets wepsen gerekend die het op de gel in James’ haar gemunt had. Tja, je kan maar één ding tegelijk doen natuurlijk: ongediertje uit je haardos meppen of een gelijkmaker verijdelen. Dan moet je prioriteiten leggen en kiezen…

Na de rust, hetzelfde scenario. De SKV-aanvalsgolven bleven over de Aalter-verdediging rollen maar slaagden er niet in het bolwerk te slopen. Yves besloot hard in het zijnet, Freek kreeg verrassend een corner op het hoofd maar kopte over, Rudy probeerde een lobje maar werd door de thuisdoelman van de sokken gelopen, Claude mikte hard naar de winkelhaak maar de bal werd door diezelfde doelman mooi uit de kruising gemept. Om moedeloos van te worden.

Een doelpunt hing in de lucht - het viel er uit aan de verkeerde kant. Op een zeldzame DMA-counter werd de bal diepgespeeld. De diepste spits had zich op de rand van het strafschopgebied Koersk-gewijs verborgen in een plas, kwam voor de neus van James bovengesnorkeld, ging met de bal aan de haal en deponeerde het leder in het mandje.

Net toen we dachten dat we eraan waren voor de (vele) moeite, besliste Yves er anders over. Op de rand van de kleine backlijn kreeg hij de bal, na heel wat gestuntel en in zowat 6 tijden, tóch nog in de lange hoek. Opluchting in de gelederen - maar we wisten tóen al: dit is eigenlijk véél te weinig. We waren heel even blij met een dode mus.

De titel lijkt weer wat verder weg. Of toch niet? Met 5 op 12 staan we duidelijk onder onze waarde geklasseerd. We verloren nog maar één keer, en zelfs dát was onverdiend. De boutade van Tsjoep na de wedstrijd vat alles mooi samen: "Voetbal is niet eerlijk". Maar het seizoen is nog lang.

Om te eindigen, ook déze week een speciale vermelding: voor Bart. Hij nam de libero-stek tijdelijk (?) over van Fré (opgeroepen voor het fanionelftal - zou die koe van James de selectie van het eerste elftal maken?) en organiseerde de verdeging zoals het hoorde. Er werd bijna altijd een voetballende oplossing gezocht; vrij vaak werd er verrassend cool uitgevoetbald. Een geslaagde overname. Of blijkt het later een echte putsch te zijn?

Volgende week, in aflevering 4 van "Iedereen is bang van SKVééé!": Brengt James opnieuw zijn lucky koe mee - en zo ja, laat hij ze in doel staan of schrijft ze enkel het verslag?

Afspraak op zondag 30 september, om 10 uur op het thuisveld in Vinderhoute, voor SKV - Muide.

Uw verslaggever zal er niet zijn, hij loopt de Marathon van Gent (*).

Laat dit een warme oproep zijn aan iedereen die zich geroepen voelt zijn literaire talenten te combineren met een scherpe blik tijdens de wedstrijd en een verslagje in elkaar te flansen.

Francesco

26 september 2001

(*) Jaja, de laatste 10 km, ik weet het.